منبع : نوای آزادی جاویدان

نوشته شده توسط رضوانی بامیانی

اسناد و شواهد تاریخی, مراسم سوگواری سرور آزادگان جهان،اباعبدالله الحسین(ع) از همان نخستین روزهای شهادت آن بزرگوار تا کنون تحت شرایط مختلف به صورت های گوناگون دایر می شده است، تا این اواخر که تقریبا جهانگیر شده است. مردم
مسلمان و متدین افغانستان، مخصوصا شیعیان این کشور همواره کوشیده اند که به هر قیمت عاشورا را زنده نگه دارند و در این راه در سایه جهل و تعصب وقلدوری, فشارهای جانکاهی راتحمل کرده اند. عالمان دینی، دینداران جوانمرد فراوان در این راه یا جان داده اند و یا بارها تا آستانه مرگ پیش رفته اند .

در چند سال اخیر، برپایی مراسم عاشورا و تجلیل از این نهضت بزرگ حیات بخش تفاوت فراوان کرده و به صورت بسیار باشکوه و عمومی دایر می گردد. مخصوصا عاشورای امسال که از جهات مختلف در افغانستان بی سابقه بود. این بی سابقه بودن هم از جهت شکل و حجم و هم از نظر محتوا و پیام رسانی به خوبی مشهود بود.

از نظر شکل و حجم، گسترده گی و شکوه و عمومیت مراسم بی نظیر بود؛ نه تنها شیعیان به صورت بسیار وسیع و با شور و اشتیاق فراوان در این مراسم شرکت کردند، بلکه اهل سنت نیز همگام با اهل تشیع در بسیاری از حسینیه ها، تکیه خانه ها و
مساجد،  برگزار شده شرکت کردند و همچنین مقامات بلند پایۀ دولتی نیز در محافل تجلیل عاشورا شرکت ورزیده و اغلب کوشیدند که با ایراد سخنرانی این نهضت مقدس را تجلیل و تحلیل نمایند.

از نظر محتوا نیز سخنرانان، خطیبان و واعظان، غالبا علل و تبعات نهضت را به گونه ای بیان می کردند که با حقایق این نهضت الهی نزدیک بود. خدا محوری، عدالت طلبی، آزادی خواهی، فضیلت گرایی و انسان دوستی، از محورهایی بودند که غالب
سخنرانان به عنوان فلسفه نهضت عاشورا به آن ها تکیه کرده و از مخاطبان می خواستند که حسین(ع) و یارانش را الگوی خویش قرار دهند.

دو موضوع در عاشورای امسال در کابل و برخی از شهرهای دیگر کاملا تازه و بدیع بود؛ اول، ایجاد " ایستگاه های فراوان توزیع چای و شیر ثوابی " که در اختیار عزاداران و عابران شیر و چای می گذاشتند. ( هر چند در سال گذشته نیز چنین
اقداماتی صورت گرفته بود اما بسیار محدود بود. ) دوم، " اهدای خون " از سوی عزادارن امام حسین، برای مریضان و مجروحان نیازمند خون. این اقدام بسیار نیک و خداپسندانه از سوی نخبگان قوم به عنوان بدیل زنجیرزنی و قمه زنی در نظر گرفته شده بود.

این در حالی بود که افغانستان در اوج ناامنی و حملات انتحاری به سرمی برد و قبلا مسئولین امنیتی مدعی شده بودند که در آن سوی مرزهای افغانستان حملات انتحاری برای روز عاشورا طراحی شده است. البته تدابیر امنیتی دولت بسیار خوب و قابل
تحسین بود.
اگر دست های دسیسه گر استعمار، .... بگذارد، با تدابیری رهبران دینی و عقلای قوم اندیشیده اند، در سال های بعد نیز می توان بهترین بهره ها را از نهضت عاشورای حسینی، در جهت بیداری، اصلاح گری، عدالت طلبی وسعادت خواهی، برد.

البته ضعف هایی نیز در جریان برگزاری مراسم به چشم می خورد که در مورد بیشتر جلب توجه می کرد، اول، شدیدا سیاسی شدن مراسم در برخی از مساجد و رقابت منفی برخی از رهبران سیاسی، به گونه ای که گاهی در ذهن شرکت کننده باهوش، چنین خطور می کرد که فلان مسجد به پایگاه تبلیغاتی و یا به اصطلاح معروف امروزی به پایگاه کمپاین فلان سیاستمدار تبدیل شده است و این رقابت منفی گاهی بسیار زننده می شد.
دوم، خواندن برخی از اشعار پوچ و کوچه بازاری از سوی برخی از نوحه خوان ها که از نوحه خوانان کوچه بازاری بعضی از کشورهای همسایه تقلید کرده بودند.

البته این شکوه و عمق تنها منحصر به شهر کابل و شهرهای بزرگ کشور نبود، که بسیاری از دهات و قریه ها، نیز دچار چنین تحول شده بودند و این موضوع را تمام رسانه ها مورد توجه قرار دادند.
نکته قابل توجه دیگر این که، امسال عاشورا مصادف شده بود با تهاجم نظامی وحشیانه اسرائیل و کشتار و قتل عام مسلمانان مظلوم غزه و این موضوع احساسات مسلمانان کشور را بیشتر تحریک کرده و غالب گوینده گان، غزه ی امروز را به کربلای سال
61 هجری تشبیه کرده و مقاومت مسلمانان غزه را به نحوی الگوگیری از نهضت عاشورای حسینی می خواندند و مقاومت گران تشجیع می کردند که از حسین و یاران او درس مقاومت و ایستاده گی تا پای جان را بیاموزند.

لازم به یادآوری است که یکی از نقاط ضعف در برگزاری مراسم عاشورا در کابل جدا شدن برخی از دسته های سینه زنی جوانان از مجالس عزاداری میان سالان و کلان سالان بود، که حداقل ضرر چنین کاری محروم شدن جوانان از مطالب مفیدی است که توسط سخنرانان و خطیبان در مساجد و حسینیه ها مطرح می گردد، این مسایل شامیل طیف وسیعی از عقاید، احکام، اخلاق و مسایل اجتماعی و سیاسی می  گردد.