درباره ما
فصلنامه بشارت
همايش ها و نشست ها
بولتن خبري افغانستان
خبر و گزارش هاي خبري
گفتگو
داستانهای قرآنی
شميم احساس
در ساحل سرود
اهل بيت (ع)
مهدویت
مقالات
زن و خانواده
کتابخانه
گالري تصاوير
تازه های نشر
افغانستان شناسی
سایتهای افغانستان
صفحات ویژه

معاون ریاست امور زنان افغانستان: روز قدس فریاد مشترک امت اسلامی

معاون ریاست امور زنان افغانستان: روز قدس فریاد مشترک امت اسلامی
لیلما نعمانی معاون ریاست امور زنان: مردم افغانستان به خوبی درد مردم فلسطین را درک می کنند و می فهمند که قربانی بودن و قربانی دادن به خاطر جرم های نکرده و گناهان نکرده چقدر سخت و طاقت فرسا است

اشاره : آنچه از نظر شمامی گذرد گفت و گویی خبرگزاری پامیر با خانم لیلما نعمانی معاون ریاست امور زنان در باره روز جهانی قدس است

پامیر : در ابتدا خود را معرفی نمایید؟
بنده لیلما نعمانی، معاون ریاست امور زنان هستم.

پامیر: دیدگاه شما از روز جهانی قدس چیست؟
برداشت و نظری که من از روز جهانی قدس دارم این است که روز قدس می تواند به عنوان یک فریاد مشترک امت اسلام در هر گوشه و کنار جهان که قرار دارندباشد و گرامیداشت از این روز قدس می تواند همان فریاد مشترک مسلمانان باشد که می تواند انعکاس دهنده آن باشد که آنها یک پارچه و امتی واحد هستند که در احادیث پیامبر هم همان طور که ذکر شده است: گفته اند امت اسلام و نگفته اند از کدام کشور از کدام قوم و کدام گروه و کدام مذهب هستند و اگر امت اسلامی اند فرقی نمی کند که از افغانستان و یا ایران و یا فلسطین و یا در امریکا و یا در هر گوشه و کنار باشند.
باید وقتی انها دردی دارند درد آنها مشترک باشد و اگر به کدام دستاورد و موفقیت و پیروزی و بهروزی در تمام عرصه های زندگی دسترسی پیدا کنند ماحصل دستاورده های انها، آن هم باید مشترک باشد و گرامیداشت از این روز دقیقا انعکاس دهنده ای از اسلام است. طوری که در جریانیم آخرین جمعه ماه مبارک رمضان برای حمایت از مردم مظلوم فلسطین تمام مسلمانان در هر جایی و در هر جغرافیایی که باشند آنها به نوعی احساس مشترک و درد مشترک خود را بروز می دهند و عرضه می دارند و این انعکاس می تواند از طریق گردهمایی ها باشد از طریق منابر و مساجد باشد و می تواند از طریق راهپیمایی ها باشد و در نهایت انعکاس دهنده یک درد مشترک است.

پامیر: در هرات و در افغانستان از این روز چگونه تجلیل می شود؟
وقتی که ما می گوییم قدس دقیقا برای این است که ما مسلمانان زجر می کشیم از اینکه قبله اول مسلمانان یعنی بیت المقدس همه روزه در اثر تهاجم نیروهای اسراییلی آسیب می بیند و جوانانی که برای عبادت به آنجا می روند همه روزه قربانی می دهند.
روی این ملحوظ اولا من بر این باور هستم که نباید به جستجوی یک توجیه و استدلال بگردیم که ما آنچنانی که باید به شکل پررنگ این روز را تجلیل کنیم ولی متاسفانه تجلیل نمی کنیم ولی یک واقعیتی هم است که روی آن هم نمیتوانیم سرپوش بگذاریم و آن این است که ملت مظلوم افغانستان هم در چند سال گذشته و در چند دهه گذشته شقاوت ها، بدبختی ها، اسارت ها و مشکلاتی که متحمل شده است در اکثریت موارد کمتر از مردم فلسطین نبوده است.
یعنی به نوعی هم مردم افغانستان دست به گریبان مشکلات متعدد بوده است. مردم افغانستان در اثر تهاجم ارتش شوروی بودند و اگر ملت فلسطین به خاطر حمایت از ارزش های خود جان می داد و قربانی می داد و حاضر بود با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم کند. مهاجرت ها و تحقیر ها را تحمل کند. ملت افغانستان هم در گوشه دیگری از جغرافیای زمین باز هم برای یک هدف که همان حمایت از ارزش های اسلامی بود، به نوع دیگری قربانی می داد و این باعث شده بود آنقدر مردم با مشکلات داخلی خود دست و پنجه نرم کنند که کمتر فرصتی پیدا کنند که آنها برای دفاع از مردم فلسطین عملا وارد کارزار شوند با آن هم ما در طول سال های جنگ هم شاهد این قضیه بودیم و خصوصا در این چند سال اخیر که ما ادعا می کنیم که افغانستان وضعیت امنیتی بهتری دارد و از یک آزدی بهره مند شده است.
در این چند سال اخیر می بینیم که ما به شکل پررنگتری از روز قدس تجلیل به عمل می آوریم. یعنی درد یک جوان، زن و کودک فلسطینی فریاد و گریه آنها از تریبون مساجد افغانستان انعکاس داده می شود و کمتر کسی است که با روز قدس آشنایی نداشته باشد و چگونگی مظلومیتی که مردم فلسطین متحمل می شوند آشنایی نداشته باشد و سعی نمی کند از طرقی که ممکن است احساس مشترک خود را انعکاس بدهد و او انعکاس ندهد. از طریق گردهمایی ها می بینیم که جوانان ما انگیزه حمایت از مظلومیت ها در آنها هست و باز هم می بینیم که با راهپیمایی ها و با چاپ بعضی از ویژه نامه ها و پوسترها سعی می کنند که این را به یک فرهنگ تبدیل کنند که باید جامعه اسلامی موجودیت یک جغرافیای واحد و جغرافیای جداگانه ارزش های آنها و به اهداف نهایی آنها را از همدیگر جدا نکند و تا به حال برنامه های زیادی روی دست گرفته شده است.
طوری که شما هم به جریان هستید تجلیلی که امروز از روز قدس صورت می گیرد نسبت به گذشته ها متفاوت است به خاطری که امروز مردم این فرصت را بیشتر پیدا کردند یعنی اندکی و فقط اندکی از مشکلات و بدبختی هایی که خود آنها درعمق آن عوطه ور بودند، فاصله گرفتند و من مطمئن هستند در آینده انها برنامه های وسیعتری روی دست نداشته باشند و حتی عقیده شخص من این است که باید عملا وارد شوند و نباید صرف به دادن شعار و راهپیمایی اعلان حمایت کنند و به انها اکتفا نکنند. هر چند که خود اعلان موضع می تواند یک جنبه عملی داشته باشد.
خود اعلان موضع به این معنا است که هویت ملی مردم افغانستان را شخص می کند که انها دوست دارند تا از چه جهت و چه سمت و سویی فلسطینیان را حمایت کنند ولی به نظر من این کفایت نمی کند و جا دارد که مستقیما و عملا خواهران ما با خواهران فلسطین و جوانان ما با جوانان فلسطینی و کسانی که در راس امور قرار دارند با کسانی که امروز سرپرستی کتله های مردم فلسطین را عهده دار هستند اینها در ارتباط باشند و بتوانند رای انها عملا برنامه هایی را روی دست یگیرند.

پامیر: تجلیل از روز قدس تا چه اندازه ای می تواند بر روحیه مردم افغانستان تاثیر گذار باشد؟
ملت مظلوم افغانستان اگر ما به تاریخچه پیشین انها نظری بیندازیم متاسفانه سال های زیادی را تحت استکبار بیگانگان بوده اند و این به این معناست که انها امروز به خوبی درد مردم فلسطین را درک می کنند و می فهمند که قربانی بودن و قربابانی دادند به خاطر جرم های نکرده و گناهان نکرده چقدر سخت و طاقت فرسا است و هیچ تضمینی وجود ندارد که این تاریخ اسف بار گذشته در آینده افغانستان باز تکرار نشود. وقتی که امروز فلسطینی قربانی می دهد و در نهایت مظلومیت قرار دارد ما امروز سعی می کنیم تا انها را انعکاس دهیم و سعی می کنیم تا درد انها را حس کنیم و همین احساس را بیان کنیم خود این به این معناست که اسلام هیچ مرزی ندارد و طوری که در قرآن و احادیث پیغمبر تذکر داده شده است که اسلام هیچ مرزی ندارد و شاعر می فرماید که در یمینی چو با منی پیش منی / گر پیش منی چو بی منی در یمنی/ من با تو چنانم ای نگار یمنی / خود در غلتم که من توام یا تو منی
این دقیقا به این معناست که در هر گوشه که هست و با هر مشکلی دست به گریبان است ما اگر در انجا درد او را حس می کنیم. به این معناست که حس همدردی در بین ما است و ما می توانیم ممثری باشیم از شعر سعدی که می گوید: چو عضوی به درد اورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار و متقابلا به کشورهای دیگر این انگیزه را می دهد که اگر خدای نخواسته خاصا کشور افغانستان در آیند بازهم به این چنین مشکلی مواجه شود باز ملت افغانستان تنها نباشد که انوقت ملت فلسطین بتواند از انها حمایت کند.
ثانیا برای ملت فلسطین این انگیزه را می دهد که انها تنها نیستند و کسانی هستند و لو اینکه مستقیما نمی توانند برای انها دسترسی داشته باشند. و از انها مستقیما حمایت های عملی کنند ولی در قلب و روح و احساس انها جای دارند و از انها حمایت می کنند و برای تشویق انها برای رسیدن به اهداف انها قدم هایی را برمی دارند و فریاد مشترک خود را انعکاس می دهند.

پامیر: پیام شما در مورد روز جهانی قدس چیست؟
پیام ما برای ملت افغانستان این است که وقتی ما ادعا می کنیم امروز از آزادی حتی نسبی هم بهره مندیم این را باید قبول کنیم این آزادی ماحصل تلاش تنها ملت افغانستان نبوده بلکه سایر جوامع اسلامی به ما کمک کرد تا ما بتوانیم این آزادی را داشته باشیم. امروز ملت فلسطین دقیقا مشابه دیروز ملت افغانستان است و برای رسیدن امروز ملت فلسطین برای فردای بهتر ایجاب می کند که تمام جوامع اسلامی بخصوص ملت افغانستان که تجربه تلخ را تجربه را کرده است و خیلی خوب از درد مردم فلسطین آگاهند. انها حتی اگر نمی توانند در میدان جنگ و در جبهات جنگ با ملت فلسطین همگام و همدوش باشند.
حداقل کاری که انها می توانند بکنند این است که از طریق گردهمایی ها بخصوص از طریق منابر و مساجد و از طریق جامعه روحانیت کوشش شود این روز برای کسانی که وجود دارند و این روز را نمی شناسند شناسانده شود و دیگر اینکه همین انگیزه برای انها داده شود که انها ملتی جدا از ملت افغانستان نیستند هر چند بنام فلسطین هستند اما وقتی که زیر چتر اسلام هستند، ایجاب می کند که موضع مشخص خود را برای حمایت شان داشته باشیم.