الف – پاره ای از متون فقهی نگاه منفی و خلاف شریعت به نوروز دارد. عمده دلیل این گونه متون، تشبه به نصارا و مجوسیت است.
برخی نظیر ابوالبرکات صاحب شرح کبیر از فقهای مالکیه، بازی و سرگرمی در نوروز را مانع از قبول شهادت دانسته است به این دلیل که این گونه اعمال از از رفتارهای دوران جاهلیت و نصارا بوده
است. (الشرح الكبير - أبو البركات - ج 4 - ص 181)
و برخی هم معامله ای را که نوروز در آن مدت معامله قرار گرفته فاسد و باطل دانسته است به دلیل اینکه نوروز از آجال و مدتهای اسلامي نیست، و مسلمانان با چنین زمانهایی آشنایی ندارند. (
المبسوط - السرخسي - ج 13 - ص 28)
برخی روزه داشتن در روز نوروز را مکروه و غیر جایز اعلام کرده اند به دیل اینکه کفار روزه در نوروز تعظیم نوروز به حساب می آید و کفار چنین روزی را بزرگ می شمرده است و این گونه اعمال تشبه
به مجوسیت است ور سول خدا(ص) نیز از تشبه به مجوسیت نهی کرده است. (بدائع الصنائع - أبو بكر الكاشاني - ج 2 - ص 79، المغني - عبد الله بن قدامه - ج 3 - ص 99)
و برخی هم معامله، خرید و فروش، بخشش و هدیه در نوروز را حرام دانسته و اگر چنین کارهایی را به خاطر گرامی داشت و تعظیم نوروز انجام بدهند کافر و خارج از دین خوانده است. (الدر المختار
- الحصكفي - ج 7 - ص 345 – 346)
و این گونه نظریات در پاره ای از متون فقهی اهل سنت به چشم می خورد.
طبق این گونه متون فقهی، معامله، خرید و فروش، بازی و سرگرمی، روزه، و نظافت و شستن، اطعام و هدیه، دید و بازدید، در نوروز، تعظیم و گرامی داشت نوروز است. و چون در گذشته کفاری
نظیر مجوسیت چنین رفتارهایی را داشته اند، پس این گونه اعمال به دلیل تشبه به مجوسیت غیر جایز است. و اگر کسی این رفتارها را به قصد تعظیم وگرامیداشت نوروز اجام بدهد، کافر است.