نیم نگاهی بر
ویرانه های فرهنگی


ناظر حسين زکي

امسال خوشبختانه از سوی متولیان قدرت و ثروت، نیم نگاهی بر ویرانه های فرهنگی شده است و گرامیداشت مولانا را در زادگاهش بلخ باستان، می توان از این گونه نگاهها به حساب آورد. هرچند که به مناسبت هشتصدمین سال تولد شاعر و عارف بزرگ بلخ، در دیگر کشورها نیز تجلیل به عمل آمده است. ولی تدارک و برگزاری آن از سوی آیسیسکو آن هم در پایتخت و زادگاه مولانا می تواند در بردارنده مفاهیم زیادی باشد.
به هر صورت، منابع مختلف خبری سمینار مولانا را در افغانستان تا حدی پوشش دادند از جمله بی بی سی- باختر نیوز، خبرگزاری مهر و... آنها گفتند که همایش بین المللی فیلسوف و شاعر بزرگ جهان اسلام، مولانا بلخی در زادگاهش بلخ باستان در بهار امسال برگزار شد.
همان گونه که گفته شد، این همایش از سوی آیسیسکو (سازمان تربیت علوم و فرهنگ اسلامی، با همکاری کشور جمهوری اسلامی افغانستان، روز یکشنبه 23 ثور 1836 در کابل، و 27 ثور در بلخ زادگاه مولانا به مدت سه روز، با سخنرانی رئیس جمهور افغانستان و مدیر کل سازمان آیسیسکو و با حضور شخصیتهای داخلی و خارجی و اصحاب اندیشه و مولانا شناس برگزارگردید.
رئیس جمهور کشور ما آقای کرزی در مراسم افتتاحیه همایش مولانا در کابل سخنان جالبی داشت از جمله او گفت: «جای افتخار است که مردم افغانستان موفق شدند، که امروز از چنین شخصیت جهانی یاد بود می نمایند ، که فرزند این خاک بود، و در این خاک متولد شد و تصوف و معرفت را درجهان توسعه داد».
او مولانا را شخصیتی نه تنها مربوط افغانستان ، بلکه مربوط به جهان و بشریت خوانده؛ و اندیشه و نظریات مولانا را موجب راهنمائی و فلاح بشریت توصیف کرده است. و نیز اظهار داشته: «شعر، فلسفه و فکر مولانا بیانگر ارزشهای انسانی و بشری است و مردم افغانستان باید افتخار نماید که این فرزند متولد بلخ افغانستان، امروز فرزند تمام جهان است و همه جهانیان به او می بالند».
همچنین صحبتهای آقای خرم وزیر اطلاعات وکلتور افغانستان در باره مولانا در خور تامل و تعمل است، زیرا به گفته او مولانای بلخ چون آب حیات بخش، از کوهساران افغانستان نشأت گرفت و فیض وی جهانگیر شد.
آقای خرم برگزاری چنین سمیناری را افتخار برای کشور دانسته و گفته است : «برگزاری چنین سمیناری برای ما جای افتخاراست که به خاطر بزرگداشت یک فرزند اصیل کشور سمینار بین‌المللی را دایر می نماییم».
البته این تنها افغانستان نیست، که چنین افتخار می کند، بلکه کشورهای دیگری که از هشتصدمین سال تولد شاعر بزرگ بلخ، تجلیل نموده و به آن افتخار کرده است. ولی برگزاری همایش مولانا در کابل و بلخ از سوی سازمان آیسیسکو و همکاری دولت افغانستان از زوایای مختلف می تواند برای افغانستان مهم باشد و آن نیم¬توجهی بر ویرانه های فرهنگ و ادب کهن کشور است که در اثر تجاوزات خارجی و تخاصمات داخلی از خاطره ها محو شده است. ویرانه های فرهنگی که بازسازی آن کمتر از باز سازی ویرانه های غرب کابل، و خرابی های تاریخی شهر باستانی بامیان نخواهد بود.
ما امروز فقط به ذکر و یادکردی از بزرگان علم و معرفت چون، خواجه عبدالله انصاری، بوعلی سینا، مولانا، سنایی، جامی، سید جمال، آخوند هروی و دهها ارباب معرفت دیگر دل خوش می داریم که البته خود امید و غنیمت است. و امید که گام آیسیسکو در کابل و بلخ به مثابه برداشتن پنبه بیداری برای متولیان کشور شمرده شود. و در دو سمینار کابل و بلخ نمانند.
مولانا، عارف و شاعری متعلق به دنیای معنویت و عرفان است که در قالب خاک و کشورخاصی هرگز نمی گنجد، ولی آنچه که مایة رنج است بی توجهی زادگاه این بزرگان به مقام معنویت و معرفت است.
هرچند ممکن است حوادث دردناکی که در گذشته و نیز امروز رخ می دهد، نظیر ناامنی، خشونت و ترور، حوادث شمال، به خصوص تداوم جنگ در نواحی جنوبی و قسمتی از ارزگان شمالی و هلمند، به دست بقایای القاعده و نیز اضطرابهای ناشی از اخراج مهاجرین، مجالی اندیشیدن به این گونه مسائل را ندهد، ولی فراموشی آن نیز گناهی است غیر قابل اغماض.


(فصلنامه بشارت/سال نهم، شماره 33-32، بهار و تابستان 1386 سرمقاله)
 

سایت مؤسسه فرهنگی بشارت
وبلاگ نگاهی نو















 









 
فقه و حقوق کلام و فلسفه اخلاق و تربیت خانواده کتابخانه سخن سرا یادداشت گالری تصاویر پیوندها اهل البیت سیره و تاریخ پاسخ به سوالات مقالات منتشر شده شخصیتهای فرهنگی-سیاسی